نیویورکیها گزینه انعام را به اوبر اضافه میکنند
انعام دادن به رانندگان تاکسی یک هنجار اجتماعی در کشورهایی مثل آمریکا و بهطور خاص شهرهایی مثل نیویورک است که البته در سیستمهایی مثل اوبر جایی ندارد. حالا تاکسیرانی نیویورک به صرافت افتاده گزینه انعام دادن به راننده را هم به برنامه اوبر و رقیبانش اضافه کند. اینطور به نظر میرسد که شرکتهای استارت آپی با همه نو بودن شیوه خدماترسانیشان از هنجارهای اجتماعی در امان نیستند. اکونومیست در این مطلب چرایی انعام گرفتن رانندگان اوبر و آثار آن را بررسی کرده است.
اوبر مزایای زیادی دارد. این برنامه کسبوکار کارتل های رایج تاکسیرانی را که توجه کمی به خواستههای مشتری دارد کساد کرده و در عوض سفرهای ارزانتر، راحتتر و قابلاعتمادتری را در سطح شهر فراهم کرده است. نکته دیگری که با آمدن اوبر تحت تأثیر قرارگرفته انعام گرفتن رانندگان تاکسی است.
اینکه رانندگان تاکسی باید برای انجام آنچه وظیفهشان است انعام بگیرند در سیستمی که اوبر راه انداخته موردتردید قرار داده است. بااینوجود و البته متأسفانه یک دادخواست در نیویورک تهیهشده که ممکن است تهدیدی جدی برای این مسئله باشد.
برنامه تلفن هوشمند اوبر در پایان سفر توسط کاربران شارژ میشود اما هیچ گزینهای در این برنامه برای پرداخت انعام وجود ندارد. حالا رانندگان اوبر در نیویورک تلاش میکنند با فشار به مقامات شرکت را راضی کنند تا گزینه انعام را به برنامه اوبر و دیگر رقبای دیگر اوبر ازجمله Lyft اضافه کنند. اتحادیه تاکسیرانی نیویورک امیدوار است که پرداخت انعام به راننده تاکسی قانونی شود و این درخواست را در جولای پیش رو بهعنوان یک پیشنهاد رسمی مطرح کند.
اکونومیست این تغییرات در قانون را گامهای رو به عقب توصیف میکند. در گزارش اکونومیست به نقل از نیویورکتایمز نوشتهشده که پرداختن یا نپرداختن انعام توسط مشتری به رانندهها یک سردرگمی طولانی است. ممکن است پرداخت پاداش به رانندگان اوبر و دیگر رقبایش درست باشد اما میتوان طور دیگری هم به داستان نگاه کرد. میتوان این پیشفرض را در نظر گرفت که به هیچ رانندهای نباید انعام پرداخت کرد.
پاداش اضافی را باید به خدمات استثنایی اختصاص داد اما چه خدمت استثنایی وجود دارد که در سفر درونشهری با تاکسی به مشتری عرضه میشود؟ سروقت رساندن مشتری؟ گم نکردن راه؟ یا گیر نکردن پشت اتوبوسها؟ این خدمات ناشی از تواناییهای ابتدایی یک راننده تاکسی است.
مطالعات نشان میدهد که در امریکا بهطور خاص انعام دادن تناسبی با خدمتی که انجام میشود ندارد. انعام دادن بهطورمعمول تحتفشار هنجاریهای اجتماعی انجام میشود. درنتیجه این احتمال وجود دارد که خیلی زود انعام دادن به رانندگان اوبر تبدیل به یک مسئله عادی و هنجار در جامعه آمریکایی شود و زمانی که انعام دادن در نیویورک جا بیفتد، بقیه شهرها هم به دنبال آن درگیر این مسئله میشوند.
اوبر به درخواست نیویورکیها واکنشی نشان نداده است اما ممکن است به دلیل فقدان یک مزیت رقابتی و برای اینکه کاربران با دادن انعام احساس بهتری داشته باشند به گزینه اضافه کردن پاداش توجه کند اما اینهمه ماجرا نیست. یکروی دیگر بحث این است که قانونی کردن پرداخت انعام به رانندگان تاکسیهای دربستی به معنی اضافه کردن ظرفیتهای مالی این بخش خدماتی است. این گزینه میتواند به افزایش درآمد رانندگان اوبر که دریافتی کمی دارند کمک کند و البته موافقت با این مسئله نباید مجوزی برای طمع کردن رانندهها برای درآمد بیشتر باشد. تاریخ نشان داده که شرکتهایی که کارکنانشان وابسته به پاداش و انعام هستند، درآمدها را به سطح قابلتوجهی تنزل میدهند. البته این مسئلهای است که پیشازاین بارها موردبحث قرارگرفته است. آمریکاییها در این زمینه درگیر چرخهای هستند که میگوید درآمد کم انعام گرفتن را توجیه میکند و انعام گرفتن درآمد کم را.
